فرانسه در مواجهه با سواحل فرسايش‌پذیر: تخریب منازل یا ساخت دفاعات
انتشار:
به‌طور خلاصه
شهرهای ساحلی فرانسه مجبور میشوند بین تخریب ساختمان‌های تهدید شده توسط عقبنشینی خط ساحلی یا پرداخت هزینه دیوارهای دریایی و موانع سنگی برای حفاظت از آن‌ها انتخاب کنند. قانون تغییرات آب و هوایی و تابآوری سال 2021 اکنون از صدها شهرداری می‌خواهد تا نقشه‌هایی تهیه کنند که نشان دهد ساحل در 30 و 100 سال آینده کجا خواهد بود، که باعث ایجاد نزاعات محلی از بریتانی تا پادکاله شده است.
این نسخه ترجمهٔ ماشینی متن اصلی (English) است. خواندن متن اصلی
در بسیاری از نقاط ساحل فرانسه، دریا سریع‌تر از آنچه برنامه‌ریزان یک نسل پیش انتظار داشتند، پیش می‌رود. برخی از شهرها قبلاً ساختمان‌ها را تخریب کرده‌اند؛ بخش دیگری برای دیوارهای بتنی دریایی بجای آن تلاش می‌کنند. از زمانی که فرانسه قانون تغییرات آب و هوایی و تابآوری سال 2021 را تصویب کرد، این بحث رسمی‌تر شده است، که شهرهای در معرض خطر را ملزم میکند تا نقشه‌های رسمی از محل مورد انتظار خط ساحل در 30 و 100 سال را تهیه کنند، طبق گزارش‌های The Connexion.
قانونی که بر شهرها انتخاب را تحمیل میکند
قانون تغییرات آب و هوایی و تابآوری یک فهرست ملی از شهرهای ساحلی تعریف کرده است که باید نقشه‌های تعریض محلی تهیه کنند. یک فرمان اول به تاریخ 29 آوریل 2022 شهرهای اولیه را در فهرست قرار داد، از جمله آرزون در خلیج موربیهان، طبق وبسایت رسمی شهر. فرمان دوم منتشر شده در 1 آگوست 2023 بیش از 100 شهر دیگر را اضافه کرد، بیشتر آن‌ها در شارنت‌ماریتیم، فینیستر و مانش، که کل را به 242 شهر درج‌شده رساند، طبق گزارش The Connexion.
نقشه‌ها هر شهرداری را به دو منطقه تقسیم می‌کنند طبق ماده L. 121-22-3 از قانون برنامهریزی شهری فرانسه، همانطور که خلاصهشده توسط The Connexion. در منطقه‌ای که در 0 تا 30 سال در معرض خطر است، ساختمان جدید عموماً ممنوع است. در منطقه‌ای که بین 30 و 100 سال در معرض خطر است، ساختمان هنوز می‌تواند مجاز باشد، اما تنها اگر مالک از قبل موافقت کند که هزینه تخریب نهایی ساختمان را هنگام بحرانی شدن خطر، تامین کند.
چگونه دو منطقه عقبنشینی ساحل فرانسه متفاوت‌اند
منطقه
افق زمانی
قانون برای مالکان
نمونه
منطقه کوتاه‌مدت
0–30 سال
ساختمان جدید عموماً ممنوع؛ ساختمان‌های موجود با جابهجایی یا تخریب نهایی روبرو میشوند
ساختمان لو سیگنال، سولاکسورمر، تخلیه شده در 2014
منطقه بلندمدت
30–100 سال
ساختمان تنها مجاز است اگر مالک از قبل متعهد شود هزینه تخریب آینده را بپردازد
آرزون، خلیج موربیهان، جایی که نقشه‌های محلی توسط شورای شهری در ژوئن 2026 تصویب شدند
تخریب قبلاً آغاز شده است
واضح‌ترین مورد تا به حال ساختمان لو سیگنال در سولاکسورمر، بر ساحل اقیانوس اطلس است. در سال 1967 حدود 200 متر از خط ساحل ساخته شده، این بلوک چهار طبقه‌ای با دریا در فاصله 20 متری از دیوارهایش در سال 2014، مجبور کرد حدود 75 آپارتمان را تخلیه کنند، همانطور که فرانس 24 گزارش کرد. مقامات در 3 مارس 2023 تخریب ساختمان را شروع کردند، پس از سال‌ها کار حذف آزبست. مالکان سابق تنها پس از یک نزاع قانونی هفت ساله، با حکم 2020 که دولت را ملزم کرد 70 درصد ارزش اصلی خانه‌ها را بازپرداخت کند، جبران خسارت دریافت کردند، طبق فرانس 24.
یک مورد مشابه اما کوچک‌تر در تریفیاگا، در فینیستر اتفاق افتاد. طبق پلتفرم محیط‌زیستی آکواجیر، مقامات محلی آنجا دو خانه را در یک جمعه در ژوئن تخریب کردند بعد از اینکه خط ساحل 30 متر در 30 سال عقب رفت. تلاش‌های قبلی برای نگاه‌داشتن خط - موانع سنگی، تجدید شن و شغال چوبی که بیش از 1 میلیون یورو هزینه داشت - شکست خوردند در متوقف کردن عقبنشینی. مقام محلی بجای آن هفت خانه را با قیمت بازار خرید با پلان تخریب همه آن‌ها، درحالیکه دفاعات دریایی جدید و اقدامات مبتنی بر طبیعت در داخل‌تر بجای حفاظت از این اموال خاص برنامهریزی میشوند، طبق آکواجیر.
شهرهای دیگر برای ماندن می‌جنگند
هر جامعه‌ای عقبنشینی را نمی‌پذیرد. در آمبلتوز، پادکاله، ساکنان برای تقاضای زیرساخت سخت بجای جابهجایی سازمان یافته‌اند، طبق فرانس 3 هوتدفرانس. یک انجمن محلی برای یک حاجز سنگی بزرگ ("enrochement") یا دیوار دریایی بتنی ("digue") برای حفاظت از تل ماسه‌ای و خانههای نزدیک برای دهه‌های آینده درخواست دارد.
Une maison sur la digue d'Ambleteuse et de ses abords, au minimum, c'est 500-600 000 euros, le budget de la commune ne pourra pas supporter les dépenses liées à la préemption de ces logements.
— شهردار آمبلتوز، نقل‌قول‌شده توسط فرانس 3 هوتدفرانس
حدود دوازده خانوار آنجا ممکن است با مصادره روبرو شوند اگر فرسایش بدون کنترل ادامه یابد، و باشگاه قایق‌های بادبانی محلی قبلاً بیش از نیمی از تاسیسات خود را از دست داده است، با برخی مکان‌ها 3 تا 4 متر از خط ساحل را در یک سال از دست می‌دهند، طبق همان گزارش. علی‌رغم یک مطالعه مهندسی موجود، هیچ پروژه حفاظتی شروع نشده است، و ساکنان می‌گویند مقام محلی اقدام نکرده است.
در واقع چند خانه در خطر است
برآوردها برای مقیاس بستگی به بازه زمانی و منبع دارد. The Connexion، حاکی از ارقام وزارت فرانسه، در 2023 گزارش کرد که تقریباً 1,000 ساختمان خطر فرسایش را تا 2028 روبرو می‌شود، در سراسر بیش از 500 شهرداری ملی، از جمله 528 خانه تعطیلات ارزش 167 میلیون یور��. نگاه به جلو، آکواجیر برآوردی از آژانس فنی فرانسه CEREMA را نقل کرد که تا 50,000 خانه، ارزش حدود 8 میلیارد یورو، می‌تواند تا 2100 تهدید شود. برای خلیج موربیهان خاص، بیش از 2,000 ساختمان در سراسر شهرهای ساحلی آن، تهدید شده توسط عقبنشینی خط ساحل در 100 سال، طبق تجمیع‌کننده اخبار محلی Titres Presse.
وزیر محیط‌زیست کریستوف بشو سرعت تلفات را خلاصه کرده است با گفتن، طبق The Connexion، که معادل یک زمین فوتبال هر هفته در دریا در فرانسه ناپدید می‌شود. بین 1960 و 2010 کشور تقریباً 3,000 هکتار خط ساحل را از دست داد، طبق همان گزارش، که Cour des comptes را نقل کرد.
نقشه‌های بریتانی و مقاومت محلی
در آرزون، بر خلیج موربیهان، نقشه‌های تعریض شهرداری خط ساحل را در دو افق نشان می‌دهند، 2052 (30 سال) و 2122 (100 سال)، پوشش 356 کیلومتر ساحل در سراسر 17 شهرداری ساحلی و جزیره، طبق وبسایت رسمی شهر. شورای شهری نسخه‌های اولیه نقشه‌ها را در ژوئن 2026 تصویب کرد به‌عنوان بخشی از یک بازنگری گسترده‌تر از طرح شهری محلی، و شهر از آن‌جایی جلسات ورود رایگان در دفتر شهری برگزار کرده است تا به سؤالات ساکنان پاسخ دهد قبل از نهایی‌کردن نقشه‌ها.
خودداری: ایست‌فعالی‌ت ساختمان جدید در مناطق انتظار می‌رود که فرسایش شود
حفاظت: دیگ یا موانع سنگی برای متوقف کردن خط ساختند
سازگاری: ساختمان‌های موجود را بلند کنید یا اصلاح کنید
مبتنی بر طبیعت: تل ماسه‌ای و تالاب‌ها را به‌عنوان حاجز بازسازی کنید
جابهجایی: ساکنان را خرید و دور از ساحل جابه‌جا کنید
آکواجیر این را به‌عنوان پنج استراتژی گسترده‌ای نشان می‌دهد که مقامات ساحلی فرانسه شهرداری به شهرداری وزن می‌دهند، توجه داشته باشند که کارهای حفاظتی که در کوتاه‌مدت موثر به‌نظر می‌رسید، مثل موانع سنگی در تریفیاگا امزمایش شد، اغلب گرانقیمت بودند و در نهایت خط ساحل را متوقف نکردند از عقبنشینی.
پرسش‌ها
'recul du trait de côte' به چه معنا است؟
این اصطلاح اداری فرانسه برای عقبنشینی یا فرسایش خط ساحل است. از قانون تغییرات آب و هوایی و تابآوری 2021، همچنین به فرایند برنامهریزی رسمی اشاره میکند که زمین ساحلی را به مناطق خطر 30 ساله و 100 ساله طبقهبندی میکند، همانطور که در وبسایت شهرداری آرزون شرح داده شده و توسط The Connexion خلاصهشده است.
چند خانه فرانسوی از فرسایش ساحل در خطر است؟
برآوردها بر اساس بازه زمانی متفاوت است: The Connexion حدود 1,000 ساختمان در خطر تا 2028 را بر اساس ارقام وزارت سال 2023 گزارش کرد، درحالیکه آکواجیر برآورد CEREMA را از 50,000 خانه ارزش حدود 8 میلیارد یورو تهدیدشده تا 2100 نقل کرد.
به ساختمان لو سیگنال در سولاکسورمر چه اتفاقی افتاد؟
در سال 1967 حدود 200 متر از دریا ساخته شده، ساختمان در 2014 تخلیه شد بهمحض اینکه خط ساحل 20 متری از آن قرار گرفت، و مقامات تخریب آن را در 3 مارس 2023 شروع کردند، طبق فرانس 24.
وقتی خانه باید به دلیل فرسایش ساحل تخریب شود، آیا مالکان خانه جبران خسارت میشوند؟
خودکار نیست. مالکان لو سیگنال تنها 70 درصد جبران خسارت پس از نزاع قانونی هفت ساله، طبق فرانس 24 را برنده شدند. تحت قوانین جدیدتر 30 تا 100 ساله، همانطور که The Connexion توصیف کرده است، مالکانی که در آن منطقه میسازند باید از قبل موافقت کنند هزینه تخریب ساختمان آینده را خود بپردازند.
چرا برخی ساکنان بجای جابهجایی دیوار دریایی میخواهند؟
در آمبلتوز، پادکاله، ساکنان از دست دادن خانههای ارزش 500,000 تا 600,000 یورو میترسند و مقامات محلی را برای حاجز سنگی یا دیوار دریایی بتنی بجای عقبنشینی میرانند، طبق فرانس 3 هوتدفرانس.
جهان چگونه روایتش میکند
فارسیمنافذ فارسی‌زبان به‌طور محدود این موضوع را پوشش می‌دهند، اما منافذ فرانسوی مثل فرانس 3 هوتدفرانس و وبسایت رسمی شهرداری آرزون آن را به‌عنوان یک مبارزه اداری و احساسی محلی پوشش می‌دهند، بر مشاوره‌های دفتر شهری، انجمن‌های ساکنان که برای دفاعات دریایی تقاضا می‌کنند و ترس از مصادره در روستاهای خاص تمرکز می‌کنند.
انگلیسیپوشش انگلیسی‌زبان فرانس 24 و The Connexion داستان را بیشتر در سطح ملی قالب‌بندی میکند، بر آمار دولتی، سابقه قانونی و جبران خسارت تخریب لو سیگنال و پیامدهای برای صاحبان منازل دوم خارجی در ساحل فرانسه تاکید میکند.
طوفان ها، طوفان های استوایی و سیکلون ها یک پدیده آب و هوایی یکسان هستند - یک سیکلون گرمسیری با سرعت باد پایدار حداقل 74 مایل در ساعت (119 کیلومتر بر ساعت، 64 گره) - و نام مورد استفاده فقط به مکانی که طوفان در آنجا تشکیل می شود بستگی دارد، مطابق NOAA و سازمان هواشناسی جهانی. در اکتبر 2026، طوفانی به نام نولو فقط با عبور از خط تاریخ بین المللی از طوفان به طوفان استوایی دوباره طبقه بندی شد، بدون هیچ تغییری در علم پایه ای.
الالنينو با قوت قیاسی در اقیانوس آرام استوایی احتمال ضعیف شدن گردباد قطبی استراتوسفری بریتانیا در این زمستان را افزایش می‌دهد، تغییری که می‌تواند هوای سردی را به سمت جنوب هل دهد، بر اساس گفته NOAA و هواشناسی ملی بریتانیا (Met Office). پیش‌بینی‌کنندگان تاکید می‌کنند که این احتمالات را تغییر می‌دهد نه اینکه سرمای شدید را تضمین کند، و توصیه‌های ذخیره‌سازی در بریتانیا که در این پاییز در حال انتشار هستند تماماً نشان‌دهنده آمادگی روتین زمستانی و نه هشدار اضطراری خاص است.
مناطق آب و هوایی زمین تحت تاثیر عرض جغرافیایی، ارتفاع، جریانات اقیانوسی و شیب سیاره شکل می گیرند و پنج دسته گسترده تحت سیستم کوپن-گایجر تولید می کنند — استوایی، خشک، معتدل، قاره ای و قطبی — بر اساس NOAA. بیوم های زمینی جوامع گیاهی و جانوری هستند، مانند جنگل های بارانی، صحرا ها، چمن زارها و تندرا، که در داخل آن مناطق آب و هوایی توسعه می یابند، همانطور که توسط ناسا و ملی جیوگرافیک شرح داده شده است.
طوفان تند رعدی در شب بین 7 و 8 اکتبر 2026 به رم و استان آن حمله کرد، جاده‌ها را غرق کرد، حمل و نقل را مختل کرد و بیش از 120 مورد مداخله آتش‌نشانی را برانگیخت. درختان سقوط‌کرده، ایستگاه‌های مترو و داخل اتوبوس‌های غرق‌شده و بستن جاده‌ها در سراسر پایتخت و ساحل گزارش شد.
