انقلاب صنعتی به انتقال، که از دوم نیمه قرن هجدهم در بریتانیا آغاز شد، از اقتصادهایی بنیان شده بر کشاورزی و تولید دستی به اقتصادهایی ساخته شده حول ماشین‌ها، کارخانهها و نیروی سوخت فسیلی اشاره میکند. بر اساس دائرةالمعارف تاریخ جهان، دوره اصلی معمولاً ذکر شده از حدود ۱۷۶۰ تا ۱۸۴۰ است، پس از آن روشهای صنعتی به اروپای قارهای، امریکای شمالی و بعداً آسیا پخش شد.
چرا بریتانیا اولاً؟
دائرةالمعارف تاریخ جهان، پیشروی بریتانیا را به ترکیبی از عوامل نسبت می‌دهد: تا سال ۱۷۰۰، این کشور تقریباً ۸۰ درصد ذغال سنگ اروپا را تولید می‌کرد، و کوره‌های پرتاب سوخته‌ای که توسط ابراهام دربی در کولبروکدیل از سال ۱۷۰۹ توسعه یافتند، امکان ذوب آهن با کیفیت بالاتر به هزینه کمتر را فراهم کردند. احاطه زمین‌های کشاورزی باعث افزایش هزینههای نیروی کار روستایی شد، که مخترعان را انگیزه‌ای مالی داد تا ماشین‌های صرفه‌جویی در نیروی کار بسازند. در همین حال، جمعیت بریتانیا از حدود ۶ میلیون نفر در سال ۱۷۵۰ به ۲۱ میلیون در سال ۱۸۵۱ رشد کرد، نیروی کاری که روشهای بهبود یافته کشاورزی می‌توانستند تأمین کنند.
سرمایه نیز در دسترس بود: دولت‌های بریتانیایی سرمایه‌گذاری تجاری را ترجیح میدادند، و شرکت‌هایی مانند شرکت هند شرقی بازارهای صادرات آماده‌ای برای کالاهای تولید شده فراهم میکردند، همانطور که منابع نشان می‌دهد.
نوآوری‌هایی که تولید را تغییر دادند
نیروی بخار در این دوره مرکزی بود. توماس سیوری در سال ۱۶۹۸ برای یک پمپ بخار اولیه اختراع ثبت کرد، و توماس نیوکمن آن را در سال ۱۷۱۰ بهبود بخشید، اما جیمس وات، که با متیو بولتون کار می‌کرد، در سال ۱۷۶۹ موتوری بسیار کارآمدتر توسعه داد؛ تا سال ۱۸۰۰، بیش از ۲٫۵۰۰ موتور وات در بریتانیا در حال کار بود، در مقابل حدود ۲۰۰ موتور در فرانسه، بر اساس دائرةالمعارف تاریخ جهان.
تولید نساجی بخش‌ی بود که ابتدا و آشکارترین تحول را تجربه کرد. ریسندهٔ جیمس هارگریوز (۱۷۶۴)، قاب آبی ریچارد آرکرایت (۱۷۶۹)، و دستگاه بافندگی ادموند کارترایت (۱۷۸۵) ریسندگی و بافندگی را مکانیزه کردند. آسیاب پنبه الی ویتنی فرآیند پنبه خام را تسریع کرد؛ تاریخ (HISTORY) براءة الاختراع را به سال ۱۷۹۳ تاریخ می‌گذارد، در حالی که دائرةالمعارف تاریخ جهان آن را ۱۷۹۴ می‌دهد.
حمل‌ونقل به دنبال آن آمد. لکوموتیو جورج استیفنسون Locomotion No. 1 اولین مسافران قطار را در ۲۷ سپتامبر ۱۸۲۵ حمل کرد، و پسر وی رابرت Rocket را در تجربه‌های رینهیل در سال ۱۸۲۹ وارد کرد؛ تا دهه ۱۸۷۰، قطارهای بریتانیایی بیش از ۳۰۰ میلیون مسافر را سالانه حمل میکردند، بر اساس دائرةالمعارف تاریخ جهان. تلگراف، که توسط ویلیام کوک و چارلز ویتستون در سال ۱۸۳۷ ثبت شد، به راهآهن روشی برای ارسال سیگنال‌ها در فواصل طولانی به صورت فوری داد، همانطور که تاریخ (HISTORY) اشاره میکند.
ابتکارات علامت‌دار انقلاب صنعتی| نوآوری | مخترع/مخترعان | سال | اهمیت |
|---|
| کوره پرتاب سوخته‌شده | ابراهام دربی | ۱۷۰۹ | تولید آهن ارزان‌تر و با کیفیت بالاتر را فراهم کرد |
|---|
| ریسندهٔ جیمس هارگریوز | جیمس هارگریوز | ۱۷۶۴ | ریسندگی نخ در کارخانه‌های نساجی را مکانیزه کرد |
|---|
| موتور بخار بهبود یافته | جیمس وات و متیو بولتون | ۱۷۶۹ | نیروی چرخان‌دهٔ مؤثری برای کارخانهها و بعداً حمل‌ونقل فراهم کرد |
|---|
| قاب آبی | ریچارد آرکرایت | ۱۷۶۹ | کارخانه‌های ریسندگی بزرگ با قدرت آبی را امکان‌پذیر کرد |
|---|
| دستگاه بافندگی | ادموند کارترایت | ۱۷۸۵ | بافندگی پارچه را مکانیزه کرد |
|---|
| آسیاب پنبه | الی ویتنی | ۱۷۹۳ (تاریخ) / ۱۷۹۴ (دائرةالمعارف تاریخ جهان) | جدا کردن الیاف پنبه از بذر را تسریع کرد |
|---|
| خدمات قطار بخاری | جورج استیفنسون | ۱۸۲۵ | عصر راهآهن را آغاز کرد |
|---|
| تلگراف الکتریکی | ویلیام کوک و چارلز ویتستون | ۱۸۳۷ | ارتباط فوری در فواصل طولانی و سیگنال‌دهی راهآهن را فراهم کرد |
|---|
کارخانهها، شهرها و زندگی کاری
صنعت‌شدن مکان‌های زندگی مردم را تغییر داد. دائرةالمعارف تاریخ جهان یادآوری میکند که سرشماری بریتانیا سال ۱۸۵۱ اولین سرشماری بود که بیشتر مردم را در شهرها و شهرک‌ها نسبت به روستاها ثبت کرد، و تا سال ۱۸۸۰ تنها حدود ۲۰ درصد از جمعیت در مناطق روستایی باقی مانده بود. تاریخ (HISTORY) افزود که این رشد شهری سریع فروافتادگی، آلودگی و بهداشت نامناسب را به همراه آورد، مشکلاتی که حتی با گسترش اقتصاد کلی نیز ادامه داشت.
خود کار کردن در کارخانهها اغلب سخت و سرسام‌آور بود. دائرةالمعارف تاریخ جهان گزارش می‌دهد که کارخانه‌های پنبه بر طبق قصد تاریک و مرطوب نگاه داشته می‌شدند تا ریسه‌ها محفوظ مانند، عملی که شامیل ریه‌های کارگران شد، و اینکه نوبت‌های کاری عموماً ۱۲ ساعت تحت قوانین سخت و جریمه‌ها بود. بین سالهای ۱۸۰۰ و ۱۸۵۰، کودکان حدود ۲۰ تا ۵۰ درصد نیروی کار معادن را تشکیل میدادند، اغلب از حدود سن هشت سالگی شروع میکردند؛ کمیسیونی دولتی در سال ۱۸۵۱ دریافت کرد که حدود یک سوم کودکان زیر ۱۵ سال خارج از منزل کار میکردند، همانطور که منابع بیان می‌کنند.
این شرایط مقاومت سازمان‌یافته و بالاخره اصلاحات را برانگیخت. کارگرانی که به نام لودیت‌ها شناخته می‌شدند بین سالهای ۱۸۱۱ و ۱۸۱۶ دستگاه‌های نساجی را تخریب کردند، و شورش‌های Swing سالهای ۱۸۳۰ تا ۱۸۳۲ مکانیزاسیون کشاورزی را هدف قرار دادند، بر اساس دائرةالمعارف تاریخ جهان. اتحادیه‌های کارگری توسط قانون بریتانیایی از سال ۱۷۹۹ تا ۱۸۲۴ ممنوع بودند؛ بعداً، تشریعات تدریجی روز کار را به ده ساعت محدود کردند و قوانین ایمنی را بهبود بخشیدند، اگرچه جزئیات هر قانون در منابع مشخص نشده است.
هر تأثیری برای هر گروه منفی نبود. دائرةالمعارف تاریخ جهان یادآوری میکند که بیش از نیمی از کارگران نساجی بریتانیایی زن بودند، که به آن‌ها درجه‌ای از استقلال مالی را داد، و اینکه طبقهٔ میانی تا حدود ۲۵ درصد از جمعیت در سال ۱۸۰۰ رشد کرد، زیرا صاحبان کسب‌وکار و حرفه‌ای‌ها رشد یافتند. تاریخ (HISTORY) یادآوری میکند که کل تولید اقتصادی رشد یافت و برخی از کالاها مقرون‌به‌صرفه‌تر و قابل دسترس‌تر شدند، اما بیان میکند که در حالی که طبقات میانی و بالا مستوی معیشت خود را بهبود بخشیدند، فقرا و کارگران دست زدند.
از بریتانیا به جهان
روشهای صنعتی در بریتانیا محصور نمانند. تاریخ (HISTORY) گزارش می‌دهد که صموئل اسلاتر نخستین کارخانهٔ نساجی آمریکایی را در پاوتاکت، رود آیلند در سال ۱۷۹۳ افتتاح کرد، و اینکه ایالات متحده به دنبال آن به بزرگترین قدرت صنعتی جهان در اوایل قرن بیستم تبدیل شد، در دورانی که تاریخ‌دانان آن را انقلاب صنعتی دوم می‌نامند. دائرةالمعارف تاریخ جهان گسترش صنعت‌شدن را به فرانسه در دهه ۱۸۳۰، آلمان در دهه ۱۸۵۰، و ایالات متحده به‌طور گسترده‌تر تا سال ۱۸۶۵ تاریخ می‌گذارد، یادآوری میکند که خط بروکسل–مخلن بلژیک، که در سال ۱۸۳۵ افتتاح شد، نخستین راهآهن روی قارهای اروپا بود؛ تا سال ۱۸۷۰ راهآهن نیز به کانادا، استرالیا و هند رسید.
تأثیر دائم
انتقال از تولید دستی به صنعت مکانیزه مبتنی بر کارخانه روش تولید کالا، نحوهٔ ساخت شهرها و سازمان‌دهی نیروی کار را بازساخت — تغییراتی که تاریخ (HISTORY) و دائرةالمعارف تاریخ جهان هر دو آن را به عنوان توسعه‌یافته، تا قرن بیستم، برای تقریباً هر کشوری به نحوی توصیف می‌کنند.
