Najbardziej znane linie Szekspira — od «być albo nie być» do «róża o innej nazwie» — nadal krążą w powszechnym użyciu, ponieważ kondensują złożone idee dotyczące miłości, władzy, tożsamości i śmierci w kilka pamiętnych słów. Poniżej wyjaśniamy, co każdy cytat faktycznie mówi w jego sztuce, kto go wypowiada i co to zaczęło oznaczać.
Ta wersja jest tłumaczeniem maszynowym oryginału (English). Przeczytaj oryginał
Sztuki i poematy Williama Szekspira, napisane głównie między końcem XVI wieku a początkiem XVII wieku, zawierają wiele cytatów, które są powtarzane do dzisiaj, często bez świadomości mówiącego ich teatralnego pochodzenia. Wiele z tych fraz przeszło ze sceny do angielskiego języka codziennego, według Folger Shakespeare Library, waszyngtońskiej instytucji badawczej poświęconej jego twórczości.
«Być albo nie być» — Hamlet
Ta linia otwiera monolog liczący 33 wiersze w Akcie 3, Scenie 1 sztuki Hamlet, wystawionej po raz pierwszy około 1600–1601 roku przez King's Men w Globe Theatre, zgodnie z zasobem NoSweatShakespeare. W tej scenie książę Hamlet rozważa wartość kontynuacji życia wobec cierpienia i nieznanej natury śmierci. NoSweatShakespeare opisuje tę mowę jako wykraczającą poza proste porównywanie życia i śmierci, odzwierciedlającą zamiast tego, jak strach przed tym, co czeka po śmierci, może uniemożliwić ludziom podejmowanie zdecydowanych działań.
Być albo nie być: oto jest pytanie: czy szlachetniej jest w duchu znosić strzały i ciosy szalonego losu...
— Hamlet, Akt 3, Scena 1
Miłość i tożsamość
Kilka cytatów dotyczy tego, jak postaci Szekspira definiują miłość lub wartość człowieka. W sztuce Romeo i Julia, Akt 2, Scena 2, Julia twierdzi, że «róża o innej nazwie pachniałaby równie słodko», co oznacza, że nazwy są arbitralnymi etykietami i istota osoby nie zależy od jej rodzinnej tożsamości, według platformy edukacyjnej Superprof. W Sonecie 116 poeta opisuje miłość jako «stały znak», który nie zmienia się nawet gdy zmienią się okoliczności — fragment, który Folger Shakespeare Library zauważa, jest często czytany na weselach.
Sztuka Sen nocy letniej, Akt 1, Scena 1, zawiera linię «Miłość nie patrzy oczami, ale umysłem», która, jak mówi Folger Shakespeare Library, wyjaśnia tradycyjny wizerunek Amora jako niewidomego: miłość opiera się na percepcji, a nie na wyglądzie. Ta sama scena zawiera «Droga prawdziwej miłości nigdy nie biegła gładko», którą Folger identyfikuje jako stwierdzenie centralnego tematu sztuki.
Wygląd, los i dowcip
W sztuce Kupiec wenecki, Akt 2, Scena 7, książę Maroka otwiera złotą skrzynię i znajduje ostrzeżenie, które kończy się słowami «nie wszystko, co się błyska, jest złotem» — powszechnie cytowane dzisiaj jako «nie wszystko, co się błyska, jest złotem». Superprof odnotowuje, że ta linia uczy, iż wygląd zewnętrzny nie gwarantuje wewnętrznej wartości.
W sztuce Juliusz Cezar, Akt 1, Scena 2, wróżbita ostrzega Cezara, aby «strzegł się marcowych id», co zapowiada jego zabójstwo, które w kalendarzu rzymskim przypadało na 15 marca, według Superprof.
W sztuce Hamlet, Akt 2, Scena 2, Poloniusz mówi królowi Klaudiuszowi i królowej Gertudzie, że «zwięzłość jest duszą dowcipu», namawiając do zwięzłej mowy — a następnie natychmiast wygłasza długą, zawiłą przedmowę zanim dojdzie do sedna, co skłania Gertudę do odpowiedzi «Więcej treści, mniej sztuki», według NoSweatShakespeare. Serwis określa to jako przypadek irronii dramatycznej, ponieważ rada jest udzielana przez jednego z najbardziej gadatliwych postaci Szekspira.
Wybrane cytaty Szekspira: źródło i znaczenie
Cytat (forma skrócona)
Sztuka, Akt/Scena
Główne znaczenie
«Być albo nie być»
Hamlet, 3.1
Rozważanie kontynuacji życia wobec cierpienia i nieznanego
«Róża o innej nazwie»
Romeo i Julia, 2.2
Wartość osoby nie zależy od jej nazwy
«Nie wszystko, co się błyska, jest złotem»
Kupiec wenecki, 2.7
Wygląd może być mylący
«Strzeż się marcowych id»
Juliusz Cezar, 1.2
Ostrzeżenie zapowiadające zabójstwo Cezara
«Zwięzłość jest duszą dowcipu»
Hamlet, 2.2
Zwięzła mowa jest cenna, dostarczana ironicznie przez gadatliwą postać
Pytania
Jaka jest najczęściej cytowana linia Szekspira?
«Być albo nie być, oto jest pytanie», z monologu Hamleta w Akcie 3, Scenie 1, jest powszechnie uważana za jego najbardziej rozpoznawalną linię, według NoSweatShakespeare.
Co oznacza «róża o innej nazwie pachniałaby równie słodko»?
Wypowiedziane przez Julię w sztuce Romeo i Julia, Akt 2, Scena 2, oznacza to, że nazwy są arbitralne i prawdziwa wartość lub natura osoby nie zależy od etykiety do niej przywiązanej, według Superprof.
Czy «zwięzłość jest duszą dowcipu» jest wypowiadana szczerze?
Linia ta jest wypowiadana przez Poloniusza w sztuce Hamlet, Akt 2, Scena 2, ale natychmiast po tym następuje długa, zawiła mowa, którą NoSweatShakespeare opisuje jako celową ironię dramatyczną ze strony Szekspira.
O jakim zdarzeniu ostrzega «strzeż się marcowych id»?
W sztuce Juliusz Cezar, Akt 1, Scena 2, ostrzeżenie wróżbity zapowiada zabójstwo Juliusza Cezara, które miało miejsce 15 marca w kalendarzu rzymskim, według Superprof.
Ten tekst przygotowała sztuczna inteligencja, a przed publikacją przeszedł automatyczną kontrolę źródeł. Jeśli widzisz błąd, poproś o sprostowanie. Poproś o sprostowanie lub odpowiedź · Jak to robimy
Zadługo przed kolonizacją europejską kontynent afrykański był domem potężnych państw, które budowały piramidy, zarządzały transaharską gospodarką złota i soli oraz wzniosły miasta z opracowanego kamienia. Ta lista klasyfikuje siedem starożytnych afrykańskich królestw według skali ich politycznego, ekonomicznego lub architektonicznego zasięgu, na podstawie dat i danych ze źródeł historyków, UNESCO i zbiorów muzealnych.
Internet powstał jako sieć badań obronnych Stanów Zjednoczonych o nazwie ARPANET w 1969 roku i stał się World Wide Web dwie dekady później dzięki propozycji z 1989 roku z CERN. Dziś około 6 miliardów ludzi — około trzy czwarte światowej populacji — korzysta z internetu, według Międzynarodowego Związku Telekomunikacyjnego (ITU) Unii Narodów Zjednoczonych.
Archeolodzy stosują dwa szerokie podejścia: datowanie względne, które porządkuje znaleziska według warstwy lub stylu bez podawania roku, oraz datowanie bezwzględne (naukowe), które wykorzystuje zmiany fizyczne lub chemiczne — takie jak rozpad węgla-14, pierścienie wzrostu drzew lub rozpad potasu-argonu — aby oszacować zakres wieku oparty na kalendarzu. Większość stanowisk jest datowana przez połączenie kilku tych metod, a nie poleganie na jednej samej.
Starożytny Rzym prowadził swoje sprawy poprzez wybranych magnatów, senat byłych urzędników i zgromadzenia ludowe przez około pięć wieków, zanim władza skoncentrowała się w rękach jednego cesarza od 27 roku p.n.e. Jego sztywna hierarchia społeczna, jego kodeks prawny i jego język łaciński nadal kształtowały europejskie i szerzej zachodnie instytucje długo po upadku samego imperium.
