این زبان با ماشین ترجمه شده و توسط انسانی بازبینی نشده است.

تاریخ · واژه‌نامه

گاندی و نخستین مبارزه سیاسی: کفاح سال 1894 برای حقوق رای ایندیان‌ها

انتشار:

Studio photograph of Mahatma Gandhi ji, London, 1931.
تصویر: Elliott & Fry · Public domain · Wikimedia Commons

به‌طور خلاصه

نخستین کمپین سیاسی اصلی مهاتما گاندی نه در هند بلکه در مستعمره ناتال تحت کنترل بریتانیا در آفریقای جنوبی انجام شد، جایی که در سال 1894 او به تنظیم دادخواست‌هایی علیه قانونی کمک کرد که هندی‌ها را از حق رای محروم می‌کرد. این مبارزه منجر به تأسیس کنگره هندی ناتال شد و باعث شروع بحثی طولانی‌تر شد که تنها با تضمین دستوری هند در سال 1949 برای رای عمومی بزرگسالان پایان یافت.

این نسخه ترجمهٔ ماشینی متن اصلی (English) است. خواندن متن اصلی

نخستین کمپین سیاسی گاندی چه بود؟

در سال 1894، مهاتما موهاندس کرمچند گاندی، وکیل کاری در مستعمره ناتال تحت کنترل بریتانیا، نخستین کمپین سیاسی منظم خود را آغاز کرد. هدف این کمپین قانونی در مجلس قانون‌گذاری ناتال بود که طراحی شده بود تا هندی‌های ساکن این مستعمره را از فهرست رای‌دهندگان حذف کند، بر اساس مدخل ویکی‌پدیا در مورد لایحه مجلس قانون‌گذاری ناتال. این مبارزه سه دهه پیش از بازگشت گاندی به هند برای رهبری جنبش استقلال انجام شد.

قانون ناتال قبلاً حق رای را عمدتاً محدود کرده بود به مردانی که مالک اموال غیر منقول به ارزش 50 پوند بودند، همان‌طور که رسانه ذا لیفلت گزارش داد. قانون جدید ایندیان‌ها را به‌طور خاص هدف قرار داد: بر اساس سایت تاریخ آفریقای جنوبی، این قانون ایندیان‌هایی را استثنا کرد که قبلاً بر فهرست رای‌دهندگان بودند، اما همیشگی‌طور هر مقیم هندی دیگر - صرف‌نظر از مالکیت یا شایستگی - را از ثبت‌نام برای رای‌دادن منع کرد.

گاندی چگونه مخالفت را سازماندهی کرد

گاندی در تهیه و توزیع دادخواست‌هایی علیه قانون کمک کرد. یک دادخواست که به مجلس قانون‌گذاری ناتال خطاب شده بود، امضاهای حدود 10,000 ساکن هندی را جمع کرد، بر اساس ویکی‌پدیا. درخواست جداگانه‌ای به وزیر دولتی بریتانیایی برای مستعمرات، اللورد ریپون، به‌طور رسمی در حدود 14 جولای 1894 تحت نام‌های حاجی محمد حاجی داده - کسی که بعداً معاون رئیس کنگره هندی ناتال شد - و شانزده نفر دیگر ارائه شد، بر اساس سایت تاریخ آفریقای جنوبی. متقاضیان ادعای اینکه رای‌دهندگان هندی بر اروپایی‌ها غالب می‌شدند را رد کردند و اشاره کردند که ناتال در آن زمان تقریباً 45,000 ساکن اروپایی و 45,000 ساکن هندی داشت.

گاندی در تأسیس کنگره هندی ناتال در سال 1894 برای ادامه کمپین فراتر از درخواست اولیه کمک کرد. حاجی محمد حاجی داده، کسی که در رهبری درخواست به اللورد ریپون کمک کرده بود، معاون رئیس سازمان جدید شد، بر اساس سایت تاریخ آفریقای جنوبی.

آیا کمپین 1894 موفق شد؟

مجلس قانون‌گذاری ناتال قانون را در سومین خوانش در 2 جولای 1894 تصویب کرد، بر اساس گزارش سایت تاریخ آفریقای جنوبی. تاج بریتانیایی در ابتدا این اقدام را تأیید نکرد، تا حدودی زیرا آن طور صریح ایندیان‌ها را نام برد، بر اساس ذا لیفلت. پس از آن‌که ناتال وضعیت دولت دارای خودمختاری را کسب کرد، این مستعمره قانون جدیدی، قانون 8 از 1896، تصویب کرد که همان اثر محرومیت از حقوق را بدون نام‌برد مستقیم نژاد ایجاد کرد. ایندیان‌های ناتال حق رای در پارلمان را از دست دادند، بر اساس ویکی‌پدیا.

گاندی پس از تصویب قانون، همچنان در مورد این مسئله می‌نوشت. در 16 دسامبر 1895 مقاله‌ای با عنوان 'حق رای ایندیان‌ها' منتشر کرد که به مطالبات مقامات استعماری چالش کرد تا اینکه ایندیان‌ها ثابت کنند که قبلاً در هند رای‌دهندگان ثبت‌شده بودند تا در ناتال شایسته شمرده شوند.

چرا این‌چنین حکمی تنها برای هندی‌های فقیر؟

— مهاتما گاندی، 'حق رای ایندیان‌ها'، 16 دسامبر 1895، همان‌طور که ذا لیفلت نقل کرد

از کفاح امتیاز استعماری تا رای عمومی در هند

کمپین ناتال سعی کرد حق رای محدود مبتنی بر مالکیت را برای ایندیان‌هایی که قبلاً بر اساس قانون استعماری شایسته شده بودند حفظ کند - هنوز درخواست رای عمومی نبود. ایده‌ای که هر شهروند بزرگسال، صرف‌نظر از مالکیت، تحصیل، جنسیت یا ذات، یک رای داشته باشد، در طول دهه‌های بعدی در درون جنبش ملی‌گرایی هندی توسعه یافت. لایحه دستور الملل هند سال 1895 قبلاً اعطای یک رای برای هر شهروند را پیشنهاد کرده بود، بر اساس سایت تحقیق قانونی دستور الملل هند؛ قطعنامه کراچی کنگره ملی هند سال 1931 بعداً خواستار آن شد که هر دستور آینده‌ای بر اساس رای عمومی بزرگسالان استوار باشد، بر اساس همان منبع.

نشریه سال 1946 با عنوان 'دستور الملل گاندیایی هند آزاد' خواستار رای عمومی برای بزرگسالان شد، همان‌طور که حسابهای تاریخی دستور الملل هند یادداشت می‌کند. جمعیت تأسیس‌کننده هند این اصل را در سال 1949 تقریباً بدون بحث پذیرفت؛ این ماده 326 دستور شد، که انتخابات بر اساس رای عمومی بزرگسالان را فراهم می‌کند. نخستین انتخابات عمومی برگزار شده تحت این حکم، در 1951-52، حدود 173 میلیون رای‌دهنده را ثبت کرد، با سوکومار سن به عنوان نخستین رئیس کمیسیون انتخابات هند، بر اساس دستور الملل هند و سایت اسثهادیان به زبان هندی.

دو مبارزه برای حق رای، 55 سال فاصله
جنبهناتال، 1894هند مستقل، 1949-1951
نقطه آغازمردان هندی دارای مالکیت که قبلاً بر فهرست رای‌دهندگان بودندحق رای در عصر بریتانیا محدود شده به‌وسیله مالکیت، تحصیل و جنسیت در برخی نقاط هند
مطالبهنگهداری حق رای موجود و محدود برای ایندیان‌های شایستهتوسعه حق رای به هر شهروند بزرگسال صرف‌نظر از مالکیت، تحصیل، جنسیت یا ذات
سند کلیدیلایحه تعدیل حق رای ناتال، 1894 (جایگزین شده با قانون 8 از 1896)دستور الملل هند، ماده 326 (1949)
نتیجهایندیان‌های ناتال حق رای را از دست دادندرای عمومی برای بزرگسالان پذیرفته شد؛ انتخابات اول 1951-52 حدود 173 میلیون رای‌دهنده را ثبت کرد

پرسش‌ها

نخستین کمپین سیاسی مهاتما گاندی چه بود؟
این مخالفت او در سال 1894 در مستعمره ناتال تحت کنترل بریتانیا، آفریقای جنوبی، نسبت به قانونی بود که هدفش حذف ساکنان هندی از فهرست رای‌دهندگان مستعمره بود، بر اساس ویکی‌پدیا و سایت تاریخ آفریقای جنوبی.
آیا کمپین 1894 گاندی مانع از ایندیان‌ها برای از دست دادن حق رای در ناتال شد؟
نه. قانون اصلی توسط تاج بریتانیایی تأیید نشد، اما ناتال پس از کسب وضعیت دولت خودمختار قانون جدیدی، قانون 8 از 1896، تصویب کرد و ایندیان‌های ناتال به هر حال حق رای پارلمانی را از دست دادند، بر اساس ویکی‌پدیا و سایت تاریخ آفریقای جنوبی.
کنگره هندی ناتال چه است و چرا گاندی آن را تأسیس کرد؟
این سازمانی است که گاندی در سال 1894 برای ادامه مخالفت علیه قوانین تبعیض‌آمیز نسبت به ایندیان‌ها در آفریقای جنوبی از طریق دادخواست‌ها و کمپین‌های عمومی کمک کرد، بر اساس سایت تاریخ آفریقای جنوبی.
آیا گاندی شخصاً خواستار رای عمومی در هند بود؟
سوابق موثق نشان می‌دهد کفاح گاندی در 1894 درباره حفظ حق رای محدود مبتنی بر مالکیت برای ایندیان‌هایی بود که شایسته شده بودند؛ مطالبه گسترده‌تر برای رای عمومی برای تمام ایندیان‌ها در طول دهه‌های بعدی، از جمله در نشریه سال 1946 به نام 'دستور الملل گاندیایی هند آزاد'، توسعه یافت، بر اساس دستور الملل هند.
هند چه زمانی رای عمومی برای بزرگسالان را پذیرفت و نخستین انتخابات تحت آن را برگزار کرد؟
جمعیت تأسیس‌کننده هند در سال 1949 حق رای عمومی برای بزرگسالان را به عنوان ماده 326 دستور پذیرفت و نخستین انتخابات عمومی تحت این اصل، در 1951-52، حدود 173 میلیون رای‌دهنده را ثبت کرد، بر اساس دستور الملل هند.

جهان چگونه روایتش می‌کند

منابع

  1. Wikipedia — Natal Legislative Assembly Bill
  2. South African History Online — The Natal Franchise Bill, 1894: Do not make our sons pariahs
  3. The Leaflet — In Protests for Removal of CEC Gyanesh Kumar and Against Mass Disenfranchisement, An Echo of 1894 Mahatma Gandhi's Struggle for Voting Rights of I
  4. Constitution of India — Universal Adult Franchise: A Brief Constitutional History
  5. Usthadian (Hindi) — भारत में वोट देने का अधिकार

این مطلب با هوش مصنوعی آماده شده و پیش از انتشار از بررسی خودکار منابع گذشته است. اگر خطایی دیدید، درخواست اصلاح کنید. درخواست اصلاح یا حق پاسخ · چگونه کار می‌کنیم

مطالب مرتبط