Tankowiec uderzony nieznanym pociskiem w Cieśninie Ormuz, wybuchł pożar

Tankowiec został trafiony "nieznanym pociskiem" podczas przejścia przez Cieśninę Ormuz 2 października 2026 r., zgodnie z brytyjskim Centrum UK Maritime Trade Operations (UKMTO), jak poinformowała Arab News. Uderzenie spowodowało pożar na pokładzie statku. Załoga była bezpieczna, ale UKMTO nie ujawniła flagi statku, jego trasy ani rodzaju ładunku, a żadna grupa nie wzięła na siebie odpowiedzialności za atak.

Część wielomiesięcznej wojny w żegludze

Incydent następuje po serii podobnych ataków. Biuletyn biznesu Enterprise poinformował, że trzy tankowce pod flagą Liberii — tankowiec produktów Al Ruwais i bardzo duży tankowiec surowca Mersin Prosperity, obydwa zarządzane przez ADNOC Logistics & Services, plus tankowiec Aframax Sinbad, zarządzany przez Anglo-Eastern — zostały trafione pociskami w cieśninie w okresie od poniedziałku do środy przed 2 października. Jeden z trzech zapalił się; jego załoga nie ucierpiała i statek kontynuował swoją podróż, poinformował Enterprise, dodając, że osobny supertankowiec o pojemności 2,5 miliona baryłek również został rzekomo trafiony.

Według Asharq Al-Awsat, powołując się na poufne dane, które oficjel zachodniego bezpieczeństwa udostępnił The New York Times, Iran przeprowadził około 30 ataków dronów i 10 ataków pociskami przeciw okrętom handlowym tygodniowo od początku sierpnia 2026 r. Gazeta poinformowała, że co najmniej cztery handlowe statki zostały trafione w ciągu jednego 10-dniowego okresu, podczas gdy UKMTO zanotowało co najmniej 13 statków — głównie tankowców naftowych — trafione pociskami lub gruzem od 10 września, ostrzegając, że liczba może być niepełna.

Analityk zajmujący się Iranem z grupy Eurasia Group powiedział Asharq Al-Awsat, że sytuacja stanowi "pat" w którym ani Teheran, ani Waszyngton nie szukają agresywnej eskalacji, chociaż obaj chcą kontrolować cieśninę.

Jak rozpoczął się kryzys w Ormuz

Konfrontacja sięga 28 lutego 2026 r., gdy Stany Zjednoczone i Izrael przeprowadziły skoordynowane naloty lotnicze na Iran, zgodnie z podsumowaniem kryzysu w Wikipedii. Iran odpowiedział, próbując zamknąć cieśninę za pomocą ataków szybkimi motorówkami, uderzeń rakietami i dronami, min morskich oraz zagłuszania GPS lub fałszowania, i oficjalnie ogłosił cieśninę zamkniętą 4 marca, zakazując statkom powiązanym ze Stanami Zjednoczonymi, Izraelem i ich sojusznikami wjazdu od 27 marca. Marynarka Wojenna USA przeprowadziła kontr-blokadę irańskich portów od 13 kwietnia do 29 maja, a prezydent Donald Trump uruchomił Operację Project Freedom 4 maja w celu eskorty statków handlowych, wstrzymując ją 6 maja wśród raportów o postępach w negocjacjach.

17 czerwca Trump i irański prezydent Masoud Pezeshkian podpisali memorandum kończące wojnę i blokady, ale ciągłe izraelskie ataki w Libanie skłoniły Iran do ponownego narzucenia ograniczeń 20 czerwca, a rozejm upadł do 8 lipca, zgodnie z tym samym źródłem. Arab News oddzielnie poinformowała, że ataki USA na cele irańskie wstrzymały się do września, nawet gdy ataki na żeglugę w cieśninie trwały. Cieśnina zwykle przewozi około jednej piątej światowego handlu ropą i LNG przez morze, powiedział Arab News.

Organizacja Narodów Zjednoczonych również zajęła się skutkami dla żeglugi. Sekretarz generalny Międzynarodowej Organizacji Morskiej Arsenio Dominguez powiedział w uwagach przekazanych przez UN News, że statki i załogi stoją w obliczu zwiększonego narażenia w strefach konfliktów i ryzykują bycie wykorzystane jako dźwignia w sporach geopolitycznych, oraz że cywilni żeglacze nie są kombatantami i nigdy nie powinni być celem ataków. Wezwał do dyplomacji, deeskalacji i wymiany informacji o ryzyku przed rejsem zamiast eskorty marynarki wojennej. UN News poinformował, że około 20 000 żeglarzy zostało uwięzionych na pokładzie około 2 000 statków w Zatoce Perskiej podczas szczytu zamknięcia.

Zwiększenie potencjału wojskowego, dyplomacja i drogi alternatywne

Enterprise poinformowała, że Stany Zjednoczone przesunęły trzy grupy uderzeniowe lotniskowców w kierunku regionu, przy czym grupa uderzeniowa Roosevelt i amfibijne siły Makin Island przenoszące 2 000 Marines wyjechały z San Diego; wzmocnienie miało być operacyjne do listopada, a Pentagon rozważał dalsze wzmacnianie. Na polu dyplomacji Enterprise poinformowała, że doradca bezpieczeństwa narodowego ZEA Tahnoon bin Zayed spotkał się z sułtanem Omanu w Muskacie w celu omówienia deeskalacji, podczas gdy prezydent Iranu powiedział, że Teheran "nigdy nie unikał" dialogu z Waszyngtonem, chociaż zauważył, że poprzednie ataki miały miejsce nawet podczas negocjacji.

Rynki wykazały ostrożną reakcję 2 października: Enterprise poinformowała, że Brent crude utrzymywała się blisko $102,47 za baryłkę, przy czym indeksy Tadawul Arabii Saudyjskiej i DFM Dubaju spadły o około 0,5% każdy. Ten poziom jest znacznie poniżej szczytu bliskiego $126 za baryłkę, który Brent osiągnęła wcześniej w konflikcie, który podsumowanie w Wikipedii opisało jako największy miesięczny wzrost ceny ropy w historii. Enterprise również poinformowała, że państwa Zatoki Perskiej przyspieszają plany całkowitego obejścia cieśniny, w tym saudyjski projekt gazociągu do portu Duqm w Omanie i kampanię funduszu powiązanego z Abu Dhabi na rzecz szerszej strategii "Zero Hormuz".

To, co pozostaje nieznane w związku z uderzeniem 2 października, obejmuje tożsamość i flagę zaangażowanego tankowca, zakres uszkodzenia i tożsamość wystrzelającego. UKMTO nie zaktualizowała swoją relację, a podobnie jak w wielu niedawnych incydentach w cieśninie, żadna strona nie wzięła na siebie odpowiedzialności do czasu tego raportu.