تحقیق واقعی درباره تکنیک‌های مطالعه موثر چه نشان می‌دهد

بسیاری از دانش‌آموزان ساعت‌ها را صرف برجسته‌سازی کتاب‌های درسی، مطالعه مجدد یادداشت‌ها و نوشتن خلاصه‌ها قبل از امتحانات می‌کنند. تحقیقات در روان‌شناسی شناختی نشان می‌دهد که این وقت اغلب می‌تواند بهتر مصرف شود. یک مرور گسترده و پرحاشیه سال 2013 در مجله Psychological Science in the Public Interest، که توسط John Dunlosky و Katherine A. Rawson از دانشگاه Kent State همراه با محققین از Duke، دانشگاه Wisconsin-Madison و دانشگاه Virginia انجام شد، ده تکنیک مطالعه عام را برای سودمندی ثابت‌شده آن‌ها ارزیابی کرد.

دو تکنیک با قویترین شواهد

از بین ده استراتژی مرور شده، تنها دو نمره بالاترین 'سودمندی' را دریافت کردند: آزمون عملی و تمرین توزیع‌شده. آزمون عملی به معنی بازیابی فعال اطلاعات از حافظه است — از طریق کارت‌های یادآوری، خود‌آزمایی یا پاسخ به سؤالات عملی — نه صرفاً مرور مجدد مواد. تمرین توزیع‌شده به معنی پخش جلسات مطالعه در طول روزها یا هفته‌ها است نه تمرکز آن‌ها در یک بلوک، مثل قبل از امتحان.

انجمن علوم نفسی، که خلاصه‌ای از مرور را منتشر کرد، بیان می‌کند که این دو روش به‌طور مداوم عملکرد را در انواع متعددی از آزمون‌ها بهبود می‌بخشند و برای یادگیرندگان اعمار و توانایی‌های متفاوت کار می‌کنند.

چرا مطالعه مجدد و برجسته‌سازی کافی نیستند

همان مرور برجسته‌سازی، خط‌کشی، مطالعه مجدد و خلاصه‌سازی را به عنوان دارای سودمندی کم رتبه‌بندی کرد. طبق انجمن علوم نفسی، Dunlosky گفت: 'من از این‌که برخی از استراتژی‌هایی که دانش‌آموزان بسیار استفاده می‌کنند — مثل مطالعه مجدد و برجسته‌سازی — به نظر می‌رسد فوایدی ناچیز برای یادگیری و عملکرد آن‌ها فراهم کنند، شگفت‌زده شدم.' مرور این شکاف را تا حدی به مواد آموزش معلم نسبت می‌دهد، که نویسندگان می‌گویند به ندرت تکنیک‌های موثرتر اما کمتر شناخته‌شده را پوشش می‌دهند.

چگونه فاصله‌گذاری و بازیابی در کلاس درس کار می‌کنند

سازمان تحقیقات آموزشی استرالیا (AERO)، یک نهاد تحقیقاتی تامین‌شده دولتی، راهنمایی عملی منتشر کرد که می‌گوید تمرین‌های فاصله‌گذاری و بازیابی می‌توانند حفظ طولانی‌مدت آنچه دانش‌آموزان یاد می‌گیرند را بهبود بخشند. راهنما توجه می‌دهد که فاصله دقیق بین درس اولیه و جلسه بازیابی متابعه کمتر اهمیت‌دارد تا اینکه از وجود تأخیر اطمینان حاصل شود — هر مرور با فاصله تمایل دارد بر تراکم تمام یادگیری در یک جلسه غلبه کند.

راهنمای AERO همچنین توصیه می‌کند که تمرین بازیابی هنگامی بهترین کار می‌کند که دانش‌آموزان به‌طور رسمی بر خاطرآوری خود ارزیابی نشوند، آن را بیانی از شانسی برای دانش‌آموزان برای بازیابی یادگیری به روشی چالش‌برانگیز اما کم‌خطر، مثلاً از طریق سؤالات زنگ‌دهنده یا بلیط‌های خروج به جای آزمون‌های نمره‌گذاری جداگانه توصیف می‌کند.

مخلوط کردن موضوعات: تمرین درهم‌تنیده

یک تکنیک مرتبط، تمرین درهم‌تنیده، شامل مخلوط کردن انواع متفاوتی از مسائل در هنگام مطالعه است نه تمرین یک نوع مکرر در بلوک (معروف به 'تمرین بلوکی'). سایت retrievalpractice.org، منبع آموزشی مبتنی بر تحقیق مدیریت‌شده توسط دانشمند علوم شناختی Pooja Agarwal همراه با محققین Doug Rohrer و Robert Dedrick، به مطالعه‌ای از Taylor و Rohrer استناد می‌کند که در آن دانش‌آموزان کلاس چهارم که مسائل ریاضی درهم‌تنیده را تمرین کردند در امتحان بعدی تقریباً دو برابر نمره (77%) دریافت کردند در مقایسه با دانش‌آموزانی که از تمرین بلوکی استفاده کردند (38%).

سایت توجه می‌دهد که درهم‌تنیدگی می‌تواند در ابتدا تمرین را سخت‌تر احساس کند و عملکرد بدتر به نظر برسد، اما حفظ طولانی‌مدت بهبود می‌یابد زیرا دانش‌آموزان باید یاد بگیرند بین انواع مسائل مشابه تمایز قائل شوند نه اینکه یک روش مکرر را دنبال کنند.

این‌ها برای دانش‌آموزان چه معنی دارند

• پخش جلسات مرور بر روزها بر مطالعه در آخرین لحظه برای حفظ طولانی‌مدت غلبه می‌کند، طبق راهنمای AERO.
• خود‌آزمایی — حتی به‌طور غیررسمی، با کارت‌های یادآوری یا سؤالات عملی — به عنوان موثرتر از مطالعه مجدد یا برجسته‌سازی درجه‌بندی می‌شود، طبق مرور Dunlosky.
• مخلوط کردن انواع مسائل در هنگام تمرین (درهم‌تنیدگی) می‌تواند در لحظه سخت‌تر احساس شود اما مرتبط با عملکرد بهتر در امتحان‌های بعدی است، طبق مطالعه Taylor و Rohrer که توسط تیم Agarwal استناد شده است.
• تکنیک‌هایی که بسیاری از دانش‌آموزان به‌عادت بر آن تکیه می‌کنند، مثل برجسته‌سازی و خلاصه‌سازی، در مرور 2013 پایین‌ترین رتبه‌های سودمندی را دریافت کردند.